Hangen mag Al een paar keer was mijn zoon in aanraking met politie en justitie. Gelukkig meestal voor, in mijn ogen, redelijk onschuldige activiteiten zoals een bal door het raam schieten. Onschuldig vond de zorgcoördinator van de gemeente deze voorvallen niet. In haar ogen gaf mijn zoon 'signalen af richting zorg'. Ik vond die zorg betreffende mijn zoon wel meevallen, maar als moeder telt mijn mening niet echt. “Ja, u bent de moeder, natuurlijk zegt u dat.” Tja… Vanuit DSP-groep ben ik werkzaam als projectleider groepsaanpak bij een stadsdeel in Amsterdam, en sta ik aan de andere kant van dit beoordelingsspectrum. Ik heb te maken met overlastgevende jongeren, klagende bewoners en professionele partners. De kunst bij overlast is om er achter te komen wat precies het probleem is. En dat is niet altijd even makkelijk. Soms zijn de klagers zelf het probleem en zijn het mensen die snel overlast ervaren. Maar vaak veroorzaken de jongeren overlast door hun aanwezigheid. Een groepje luid pratende jongeren laat in de avond onder je slaapkamerraam is vrij overlastgevend. Een zware aanpak met politie en justitie is hier meestal overbodig. Afspraken maken met de jongeren over een andere hangplek is vaak al voldoende. Jongeren hebben nu eenmaal ruimte nodig om te hangen. Mocht de overlast na dit eerste ingrijpen niet verdwijnen dan wordt er een plan van aanpak gemaakt binnen de groepsaanpak. De jongeren worden nu gevolgd in het netwerk van professionals die gaan kijken of er sprake is van andere problematiek die zorg behoeft. Ook hier is het van belang niet te zwaar in te zetten op kwajongensgedrag (dat gaat vanzelf weer over), maar je te concentreren op de jongeren en gezinnen die wel wat sturing kunnen gebruiken. Met gezond verstand en ervaring kom je hier een heel eind! Marga van Aalst (interim projectleider overlastgevende groepen, mvanaalst@dsp-groep.nl). Meer nieuws |
|
