zoeken :

Nieuws

Nieuw Welzijn: het kind en het badwater

Juist in crisistijd hebben we de verbindende kracht van welzijn hard nodig, zo onderbouwt de staatssecretaris haar ambities voor het vak. Maar wat is dat Nieuwe Welzijn eigenlijk? De kreten volgend ben ik geneigd meteen op te springen en de handen uit de mouwen te steken: " Er op af… outreachend… vraaggericht… eigen kracht mobiliseren en vooral streetwise zijn". Nieuw welzijn moet ook in twee richtingen goed uitpakken. Het komt de hele buurt ten goede en is er voor iedereen, maar kan vooral kwetsbare mensen activeren en verbinden met de samenleving. Nieuw welzijn als wonderolie voor de samenleving dus.

In deze tijden van crisis en bezuiniging kan echter korte termijn denken de beslissende genadeslag geven aan het vak dat nog altijd moeite heeft haar bestaan te rechtvaardigen en mede daarom zwaar onder vuur ligt.

Twee workshops organiseerde het team ‘Wmo in de buurt’ in september op het grote landelijke Wmo congres over dit onderwerp. De onderliggende vraag was: Wat kan (nieuw) welzijn bijdragen aan het verbinden van mensen in wijken en buurten en wat moet er dan eigenlijk anders dan voorheen? Welke competenties hebben professionals dan nodig? De discussie over dit onderwerp werd fel gevoerd door mensen die al jaren in de praktijk werken aan het – samen met burgers – verbeteren van de samenhang tussen mensen. Wat is nu eigenlijk nieuw? Oude wijn in nieuwe zakken? En: dat deden we toch altijd al?, waren vaak geuite kreten.

Toch werd gaandeweg de discussie duidelijk dat er veel verbeterpunten mogelijk zijn. Vooral als het gaat om de verbinding die wordt gelegd vanuit welzijn naar de zorg, het onderwijs of de sport. Maar vooral ook de aandacht voor kwetsbare groepen die vaak meer kunnen en willen dan gedacht, maar toch vaak aan de zijlijn staan als het om burgerparticipatie en dus Meedoen gaat.

Conclusie van de workshop was o.a. dat er nieuwe en integrale aanpakken nodig zijn die dieper doordringen in de kern van de problemen van mensen die zelf niet bij machte zijn te zorgen voor een goed functionerend sociaal netwerk. Outreachend! Ja… Vraaggericht!… Ook! Maar dan niet op de wijze van "U vraagt, wij draaien". Mensen zelf betrekken bij het vinden van oplossingen en daarbij gericht samenwerken in (eigen kracht) netwerken van burgers, professionals en vrijwilligers is zo makkelijk nog niet, maar wel een uitdaging waar de samenleving voor staat. Pieter Hilhorst gaf daar vorig jaar in zijn kolom in de Volkskrant een nieuwe naam aan: 'samenredzaamheid'. Met andere woorden: samen staan we sterk!! Voor het werken aan sociale samenhang mijn inziens een beter uitgangspunt dan 'zelfredzaamheid'. Want dat lijkt in deze crisistijd net iets te veel op het afschuiven van verantwoordelijkheid.

Aan de professionals in deze workshop lag het overigens niet, zij pakken deze handschoen samen graag op.

 

 

Meer nieuws
 


  Klik hier voor onze digitale nieuwsbrief