Boek ‘Ieder mens heeft een deur’ voor DJI
Opdracht DSP in penitentiaire inrichtingen
In opdracht van DJI interviewde DSP medewerkers van penitentiaire inrichtingen (PI’s) over hun werk en hun drijfveren. Ze vertelden over hoe ze hun professie zien en hoe ze in hun vak staan. Wat ze proberen te bereiken en op welke manier ze dat doen. Een aantal succesverhalen van ex-gedetineerden vormt daarbij het decor.
Juist wanneer het goed gaat met een ex-gedetineerde, zien medewerkers van PI’s dat niet terug. Zeker op de lange duur is dat ontmoedigend – en niet motiverend. Het idee ontstond om medewerkers in de inrichtingen wél iets positiefs terug te geven, iets dat de waarde van het werk dat zij doen laat zien. En zo begonnen we met het maken van dit boek. Een boek voor alle medewerkers in Nederlandse PI’s: een boek met verhalen voor én over jullie.
Eerst hadden we gesprekken met ex-gedetineerden die konden vertellen over hoe het lukte om terug te keren in de maatschappij. Gaandeweg werd onze benadering breder. We vonden het mooi om ook de ervaringen van andere mensen van ‘buiten’ aan jullie terug te geven. Van mensen die vanuit een ander perspectief meekijken hoe ex-gedetineerden terugkeren in de maatschappij.
Wat zien zij?
We wilden met andere woorden een brede blik van ‘buiten’ naar jullie terugbrengen. Mensen laten vertellen over de impact van het ‘binnen’ zitten, over hoe de overgang van ‘binnen’ naar ‘buiten’ verloopt. Over de invloed die de omgang met jullie, medewerkers in de inrichtingen,
daarop heeft. Lukt het jullie om zo met gedetineerden om te gaan dat zij de weg naar buiten iets gemakkelijker vinden? En hoe kan ‘de buitenwereld’ daarbij helpen? We hebben gesproken over de positieve kanten én over wat niet of minder goed ging. Want alleen juichverhalen
gelooft niemand.
We hebben gezocht naar ex-gedetineerden met verschillende leeftijden, achtergronden en karakters. De ene gedetineerde is de andere niet. Ze zien andere dingen en zijn ook zo verschillend in de omgang. De mensen die we van buiten de inrichtingen interviewden, waren trainers,
medewerkers van gemeenten die verantwoordelijk zijn voor goede terugkeer van gedetineerden en mensen van vrijwilligersorganisaties. Natuurlijk waren we ook heel benieuwd naar jullie verhalen. We spraken veel van jullie collega’s: PIW-ers, casemanagers, arbeidsmedewerkers en afdelingshoofden uit inrichtingen verspreid over het land.
Het waren leuke, bijzondere, grappige, leerzame en soms ook ontroerende gesprekken. Verschillende thema’s kwamen naar boven. Elk thema heeft een apart hoofdstuk in dit boek gekregen dat begint met een inleiding waarna een reeks citaten volgt. Samen vertellen deze citaten een
verhaal. Tussen de hoofdstukken door staan de levensverhalen van vier ex-gedetineerden.
Alle verhalen en uitspraken zijn door ons geanonimiseerd.
We zijn zo vrij geweest hier en daar uitspraken te combineren, levensfeiten iets te veranderen. Zo kon iedereen vrijuit vertellen. In de weergave zijn we steeds dichtbij de waarheid gebleven.
We hopen dat jullie tijdens het lezen dingen herkennen. En dat het boek je uitnodigt er met elkaar over te praten. Waar ben je het mee eens en waar niet? Wat vind je mooi en wat zou je zelf nooit doen? Waarom lukt het soms wel en soms niet een gedetineerde te motiveren? Misschien
krijg je ideeën over wat je anders zou kunnen doen. Of niet – en vind je het gewoon leuk om te lezen hoe collega’s dingen aanpakken.
Vooral hopen we dat onderdelen van dit boek als je eigen verhaal voelen. En dat het je trots maakt op het werk dat je doet, want daar is alle reden toe.
Tot slot willen wij iedereen die zijn verhalen met ons gedeeld heeft enorm bedanken. Wij hebben er met veel interesse en plezier naar geluisterd.
Lees hier de publicatie
Aniek Verwest
“Wanneer je mij op mijn best ziet? Wanneer ik vanuit inhoud en enthousiasme, vernieuwing en beweging creëer.”