Onderzoek rijden onder invloed van drugs

Aanpak rijden onder invloed van drugs

Per 1 juli 2017 is de Wegenverkeerswet uitgebreid om het rijden onder invloed van drugs beter aan te kunnen pakken. De wetswijziging voorziet onder andere in een instrumentarium waarmee politie en justitie het gebruik van drugs eenvoudiger kunnen vaststellen. Daarmee is de politie bevoegd om verkeersdeelnemers te testen op drugsgebruik door middel van een speekseltester en door onderzoek van de psychomotorische functies en oog- en spraakfuncties (middels een psychomotorische test oftewel PMT).

Bij een positieve uitslag op de speekseltester of PMT volgt een bloedonderzoek. Als op basis van het bloedonderzoek de concentratie drugs (eventueel in combinatie met alcohol) boven de vastgestelde grenswaarde uitkomt, is er sprake van een strafbaar feit.

Evaluatie uitbreiding Wegenverkeerswet

Bij de behandeling van het voorstel voor de wetswijziging in de Tweede Kamer hebben diverse partijen gevraagd om een evaluatie van de nieuwe wet. In antwoord daarop heeft de minister van Veiligheid en Justitie toegezegd de wet vijf jaar na de wetswijziging te evalueren. Met oog op deze evaluatie heeft in 2015 en 2016 een onderzoek plaatsgevonden om de stand van zaken te beschrijven vóór de inwerkingtreding van de wet en de inzet van de speekseltester (Abraham en Nauta, 2017, DSP-groep).

Onderzoek na wetswijziging

Het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum (WODC) van het ministerie van Justitie en Veiligheid (JenV) heeft op aanvraag van het Directoraat-Generaal Politie (DGPol) en het Directoraat-Generaal Rechtspleging en Rechtshandhaving (DGRR) DSP-groep opdracht gegeven tot het uitvoeren van een onderzoek naar de situatie ná de inwerkingtreding van de wetswijziging. Daarnaast dient dit onderzoek zicht te geven op de vereisten voor opslag en transport van bloedmonsters en dient te worden ingegaan op benodigde dataverzameling met het oog op de verplichte evaluatie vijf jaar na inwerkingtreding van de wet.