Inclusieve onderzoeksmethoden: peer researchers

In deze reeks online artikelen bespreken we een voor een de inclusieve onderzoeksmethoden die wij gebruiken in onze onderzoeken. Met in deze editie over de inzet van peer researchers een interview met onze collega Maud Pluijm die deze methode heeft toegepast. In het onderzoek naar naschoolse activiteiten op Saba en Sint-Eustatius werden peer researchers ingezet om jongeren en ouders te interviewen.

Wat maakt de inzet van peer researchers een inclusieve onderzoeksmethode?

Peer researchers maken het mogelijk om onderzoek te doen mét de doelgroep, in plaats van over de doelgroep. Respondenten voelen zich vaak meer op hun gemak bij mensen die een ervaring delen of van dezelfde leeftijd zijn. Op deze manier kan het voor respondenten prettiger zijn om een gesprek te voeren en zijn ze sneller geneigd zich open te stellen. Zo levert het voor ons als onderzoekers ook betere informatie op.

Waarom hebben jullie in dit onderzoek voor deze methode gekozen?

De peer researchers maakten deel uit van de youth council en waren voor de jongeren een vertrouwd gezicht. We wilden hen graag betrekken en mee laten denken in het onderzoek. Ze konden gemakkelijk in contact komen met een groot deel van het eiland, omdat ze een groot deel van de jongeren op de eilanden kenden. Dat ze dezelfde leeftijd hadden als de respondenten hielp ook mee. Of zoals we het ook hebben verwoord in de training die we de peer-reseachers gaven:  “you get what it’s like to be young and therefore you can ask questions in a way that other young people can connect with”.

Wat heeft het jullie opgeleverd?

Het heeft ons een groter bereik en rijkere informatie opgeleverd dan als wij de gesprekken zelf hadden gevoerd en daarmee hebben we uiteindelijk een beter rapport kunnen opleveren waar de opdrachtgever mee aan de slag kan. En niet onbelangrijk: de peer researchers gaven aan zeer positief terug te kijken op de training en benoemden dat zij veel hebben geleerd over het opzetten en uitvoeren van onderzoek.